Şarkıların biçim bulduğu yer.

Bir ses gelir içimden, eski bir an gibi
Tozu kalkmış bir yüzün dönmüş hâli gibi
Bazen gülümsetir, bazen sızlatır beni
Ne aradığımı bilmem, yine yazarım seni

NakaratBu bir harfiyat, harf harf kazıyorum içimi
Kimi rüyanın izi, kimi tutamadığım bir cümle gibi
Bu bir harfiyat, harf harf dökülür içimdeki ses
Kazdıkça ortaya çıkan o eski, tanıdık ben

Bir hikâyeden geçtim, yüzün tanıdık gelir
Sözleri bana benzer, yolu başka yerlere gider
Bıraktım sandığım sahne kapıdan geri süzülür
İnsanın içindeki öykü kolayca bitmez, sürer

NakaratBu bir harfiyat, harf harf kazıyorum içimi
Kimi hatıranın gölgesi, kimi unuttuğumu sandığım sızı gibi
Bu bir harfiyat, harf harf dökülür içimdeki ses
Kazdıkça sadeleşen, ama kaybolmayan ben

Rüyalar gelir geçer, çoğu uykuda erir
Bir yüz kalır geride, bir duygu sessiz belirir
Söz dökülünce değişir, bambaşka renge girer
Sahicilik bazen ancak anlatmayınca derinleşir

NakaratBu bir harfiyat, harf harf kazdığım yalnızlık
Dökülen her sessizlikte duyduğum eski bir sıcaklık
Bu bir harfiyat, harf harf dökülen içimin izi
Kazdıkça kendime varan, gizli ama gerçek sesi

Belki de yazdığım, niyetinin kendisidir sadece
Harf değil harflerin usulca yığıldığı yer

Hangi baharda döndü rüzgar
Eski günler gibi ılık esiyor
Ne kadar geçti, ne kadar geçti
Kendimden
Duygular niye neden aynı
Karanlık da düşüyor aklıma
Geçiyor diyorlar geçiyor diyorlar
İçimden

NakaratAh
Çok zor
Çok zor
Çok zor

Bir yaz günüydü
Akşamüstü
Bir hayal gibi, bir düş gibiydi
Bu dünyadan bir an, bu dünyadan bir an
Çıkmıştım
Bütün bitenlerin izi
Yarım kalan yanlarımız gibi
Her şey
Her şey
Her şey
Ama her şey
Eksilmiş

NakaratAh
Çok zor
Çok zor
Ah
Çok zor
Çok zor
Çok zor