Where songs find their shape.

Bir ses gelir içimden, eski bir an gibi
Tozu kalkmış bir yüzün dönmüş hâli gibi
Bazen gülümsetir, bazen sızlatır beni
Ne aradığımı bilmem, yine yazarım seni

A voice rises within me, like an old memory
Like a face turned back toward me, its dust lifted
Sometimes it makes me smile, sometimes it aches
I don't know what I'm seeking, yet I put you into words again

ChorusBu bir harfiyat, harf harf kazıyorum içimi
Kimi rüyanın izi, kimi tutamadığım bir cümle gibi
Bu bir harfiyat, harf harf dökülür içimdeki ses
Kazdıkça ortaya çıkan o eski, tanıdık ben

ChorusThis is an excavation, I dig through myself letter by letter
Some of it the trace of a dream, some a sentence I couldn't hold onto
This is an excavation, my inner voice spills out letter by letter
The old, familiar me emerging as I dig

Bir hikâyeden geçtim, yüzün tanıdık gelir
Sözleri bana benzer, yolu başka yerlere gider
Bıraktım sandığım sahne kapıdan geri süzülür
İnsanın içindeki öykü kolayca bitmez, sürer

I passed through a story, your face feels familiar
Its words resemble mine, though its path leads elsewhere
The scene I thought I left slips back through the door
The story inside a person doesn't end easily; it goes on

ChorusBu bir harfiyat, harf harf kazıyorum içimi
Kimi hatıranın gölgesi, kimi unuttuğumu sandığım sızı gibi
Bu bir harfiyat, harf harf dökülür içimdeki ses
Kazdıkça sadeleşen, ama kaybolmayan ben

ChorusThis is an excavation, I dig through myself letter by letter
Some a shadow of memory, some an ache I thought I'd forgotten
This is an excavation, my inner voice spills out letter by letter
The me who becomes simpler as I dig, yet never disappears

Rüyalar gelir geçer, çoğu uykuda erir
Bir yüz kalır geride, bir duygu sessiz belirir
Söz dökülünce değişir, bambaşka renge girer
Sahicilik bazen ancak anlatmayınca derinleşir

Dreams come and go, most melt away in sleep
A face remains behind, a feeling quietly appears
When a word spills out it changes, takes on another color
Sometimes truth deepens only when left unspoken

ChorusBu bir harfiyat, harf harf kazdığım yalnızlık
Dökülen her sessizlikte duyduğum eski bir sıcaklık
Bu bir harfiyat, harf harf dökülen içimin izi
Kazdıkça kendime varan, gizli ama gerçek sesi

ChorusThis is an excavation, the loneliness I carve through letter by letter
A warmth I once knew, heard in every silence that falls
This is an excavation, the trace of my soul spilling letter by letter
A hidden yet real voice that leads me back to myself as I dig

Belki de yazdığım, niyetinin kendisidir sadece
Harf değil harflerin usulca yığıldığı yer

Perhaps what I write is nothing more than its own intention
Not the letters, but the place where they gently gather

Hangi baharda döndü rüzgar
Eski günler gibi ılık esiyor
Ne kadar geçti, ne kadar geçti
Kendimden
Duygular niye neden aynı
Karanlık da düşüyor aklıma
Geçiyor diyorlar geçiyor diyorlar
İçimden

In which spring did the wind turn back
It blows warm again, like the old days
How much time has passed, how much has passed
Away from myself
Why do the feelings stay the same
Even darkness falls into my mind
They say it passes, they say it passes
Right through me

ChorusAh
Çok zor
Çok zor
Çok zor

ChorusAh
So hard
So hard
So hard

Bir yaz günüydü
Akşamüstü
Bir hayal gibi, bir düş gibiydi
Bu dünyadan bir an, bu dünyadan bir an
Çıkmıştım
Bütün bitenlerin izi
Yarım kalan yanlarımız gibi
Her şey
Her şey
Her şey
Ama her şey
Eksilmiş

It was a summer day
Late afternoon
Like a dream, like a vision
For a moment, for a moment
I had stepped out of this world
The traces of everything that ended
Like the parts of us left unfinished
Everything
Everything
Everything
But everything
Was diminished

ChorusAh
Çok zor
Çok zor
Ah
Çok zor
Çok zor
Çok zor

ChorusAh
So hard
So hard
Ah
So hard
So hard
So hard