Waar liedjes hun vorm vinden.

Bir ses gelir içimden, eski bir an gibi
Tozu kalkmış bir yüzün dönmüş hâli gibi
Bazen gülümsetir, bazen sızlatır beni
Ne aradığımı bilmem, yine yazarım seni

Er stijgt een stem op van binnen, als een oud moment
Als de terugkeer van een gezicht onder het stof
Soms laat het me glimlachen, soms doet het pijn
Ik weet niet wat ik zoek, ik schrijf je weer

RefreinBu bir harfiyat, harf harf kazıyorum içimi
Kimi rüyanın izi, kimi tutamadığım bir cümle gibi
Bu bir harfiyat, harf harf dökülür içimdeki ses
Kazdıkça ortaya çıkan o eski, tanıdık ben

RefreinDit is een opgraving, letter voor letter graaf ik in mezelf
Soms het spoor van een droom, soms een zin die ik niet kon vasthouden
Dit is een opgraving, letter voor letter stroomt de stem in mij naar buiten
Dat oude, vertrouwde ik dat tevoorschijn komt terwijl ik graaf

Bir hikâyeden geçtim, yüzün tanıdık gelir
Sözleri bana benzer, yolu başka yerlere gider
Bıraktım sandığım sahne kapıdan geri süzülür
İnsanın içindeki öykü kolayca bitmez, sürer

Ik ben door een verhaal gegaan, je gezicht komt me bekend voor
De woorden lijken op mij, de weg leidt naar andere plekken
Het toneel waarvan ik dacht dat ik het had verlaten, sluipt door de deur terug
Het verhaal in een mens eindigt niet zomaar, het gaat door

RefreinBu bir harfiyat, harf harf kazıyorum içimi
Kimi hatıranın gölgesi, kimi unuttuğumu sandığım sızı gibi
Bu bir harfiyat, harf harf dökülür içimdeki ses
Kazdıkça sadeleşen, ama kaybolmayan ben

RefreinDit is een opgraving, letter voor letter graaf ik in mezelf
Soms de schaduw van een herinnering, soms een pijn waarvan ik dacht dat ik die vergeten was
Dit is een opgraving, letter voor letter stroomt de stem in mij naar buiten
Een ik die eenvoudiger wordt terwijl ik graaf, maar niet verdwijnt

Rüyalar gelir geçer, çoğu uykuda erir
Bir yüz kalır geride, bir duygu sessiz belirir
Söz dökülünce değişir, bambaşka renge girer
Sahicilik bazen ancak anlatmayınca derinleşir

Dromen komen en gaan, de meeste smelten weg in de slaap
Een gezicht blijft achter, een gevoel verschijnt stilletjes
Eenmaal uitgesproken veranderen woorden, ze krijgen een heel andere kleur
Oprechtheid wordt soms pas dieper als je het niet vertelt

RefreinBu bir harfiyat, harf harf kazdığım yalnızlık
Dökülen her sessizlikte duyduğum eski bir sıcaklık
Bu bir harfiyat, harf harf dökülen içimin izi
Kazdıkça kendime varan, gizli ama gerçek sesi

RefreinDit is een opgraving, de eenzaamheid die ik letter voor letter opgraaf
In elke stilte die wegvloeit hoor ik een oude warmte
Dit is een opgraving, het spoor van mijn binnenste dat letter voor letter wegvloeit
Zijn verborgen maar echte stem, die mij bij mezelf brengt terwijl ik graaf

Belki de yazdığım, niyetinin kendisidir sadece
Harf değil harflerin usulca yığıldığı yer

Misschien is wat ik schrijf alleen de bedoeling zelf
Niet de letters, maar de plek waar letters zachtjes opstapelen

Hangi baharda döndü rüzgar
Eski günler gibi ılık esiyor
Ne kadar geçti, ne kadar geçti
Kendimden
Duygular niye neden aynı
Karanlık da düşüyor aklıma
Geçiyor diyorlar geçiyor diyorlar
İçimden

In welke lente keerde de wind terug
Hij waait warm, zoals in de oude dagen
Hoeveel is er weggeglipt, hoeveel
Van mezelf
Waarom blijven de gevoelens dezelfde
Het donker valt ook in mijn gedachten
Ze zeggen dat het overgaat, ze zeggen dat het overgaat
Van binnen

RefreinAh
Çok zor
Çok zor
Çok zor

RefreinAch
Zo zwaar
Zo zwaar
Zo zwaar

Bir yaz günüydü
Akşamüstü
Bir hayal gibi, bir düş gibiydi
Bu dünyadan bir an, bu dünyadan bir an
Çıkmıştım
Bütün bitenlerin izi
Yarım kalan yanlarımız gibi
Her şey
Her şey
Her şey
Ama her şey
Eksilmiş

Het was een zomerdag
Een vroege avond
Als een droom, als een visioen
Even uit deze wereld, even uit deze wereld
Was ik gestapt
Het spoor van alles wat voorbij is
Als onze helften die onaf bleven
Alles
Alles
Alles
Ja, alles
Is minder geworden

RefreinAh
Çok zor
Çok zor
Ah
Çok zor
Çok zor
Çok zor

RefreinAch
Zo zwaar
Zo zwaar
Ach
Zo zwaar
Zo zwaar
Zo zwaar