Donde las canciones encuentran su forma.

Bir ses gelir içimden, eski bir an gibi
Tozu kalkmış bir yüzün dönmüş hâli gibi
Bazen gülümsetir, bazen sızlatır beni
Ne aradığımı bilmem, yine yazarım seni

Una voz surge desde dentro, como un instante antiguo
Como el regreso de un rostro cubierto de polvo
A veces me hace sonreír, a veces me duele
No sé qué busco, otra vez te escribo

EstribilloBu bir harfiyat, harf harf kazıyorum içimi
Kimi rüyanın izi, kimi tutamadığım bir cümle gibi
Bu bir harfiyat, harf harf dökülür içimdeki ses
Kazdıkça ortaya çıkan o eski, tanıdık ben

EstribilloEsto es una excavación, letra a letra cavo en mi interior
A veces el rastro de un sueño, a veces una frase que no pude retener
Esto es una excavación, letra a letra se derrama la voz que llevo dentro
Aquel yo antiguo y familiar que aparece mientras cavo

Bir hikâyeden geçtim, yüzün tanıdık gelir
Sözleri bana benzer, yolu başka yerlere gider
Bıraktım sandığım sahne kapıdan geri süzülür
İnsanın içindeki öykü kolayca bitmez, sürer

Atravesé una historia, tu rostro me resulta familiar
Sus palabras se parecen a mí, su camino va hacia otros lugares
El escenario que creía haber dejado se cuela de nuevo por la puerta
La historia que uno lleva dentro no termina fácilmente, continúa

EstribilloBu bir harfiyat, harf harf kazıyorum içimi
Kimi hatıranın gölgesi, kimi unuttuğumu sandığım sızı gibi
Bu bir harfiyat, harf harf dökülür içimdeki ses
Kazdıkça sadeleşen, ama kaybolmayan ben

EstribilloEsto es una excavación, letra a letra cavo en mi interior
A veces la sombra de un recuerdo, a veces un dolor que creía olvidado
Esto es una excavación, letra a letra se derrama la voz que llevo dentro
Un yo que se vuelve más sencillo al cavar, pero que no se pierde

Rüyalar gelir geçer, çoğu uykuda erir
Bir yüz kalır geride, bir duygu sessiz belirir
Söz dökülünce değişir, bambaşka renge girer
Sahicilik bazen ancak anlatmayınca derinleşir

Los sueños vienen y van, la mayoría se deshace en el sueño
Queda un rostro atrás, un sentimiento aparece en silencio
Al decirse, las palabras cambian, toman un color completamente distinto
La sinceridad a veces solo se hace más honda cuando no se cuenta

EstribilloBu bir harfiyat, harf harf kazdığım yalnızlık
Dökülen her sessizlikte duyduğum eski bir sıcaklık
Bu bir harfiyat, harf harf dökülen içimin izi
Kazdıkça kendime varan, gizli ama gerçek sesi

EstribilloEsto es una excavación, la soledad que voy cavando letra a letra
En cada silencio que se derrama oigo un calor antiguo
Esto es una excavación, la huella de mi interior que se derrama letra a letra
Su voz oculta pero verdadera, que me lleva hasta mí mientras cavo

Belki de yazdığım, niyetinin kendisidir sadece
Harf değil harflerin usulca yığıldığı yer

Quizá lo que escribo es solo la intención misma
No las letras, sino el lugar donde las letras se amontonan con suavidad

Hangi baharda döndü rüzgar
Eski günler gibi ılık esiyor
Ne kadar geçti, ne kadar geçti
Kendimden
Duygular niye neden aynı
Karanlık da düşüyor aklıma
Geçiyor diyorlar geçiyor diyorlar
İçimden

¿En qué primavera volvió el viento?
Sopla tibio, como en los días de antes
Cuánto se ha ido, cuánto
De mí
Por qué los sentimientos siguen iguales
La oscuridad también cae sobre mi mente
Dicen que pasa, dicen que pasa
Por dentro

EstribilloAh
Çok zor
Çok zor
Çok zor

EstribilloAy
Tan difícil
Tan difícil
Tan difícil

Bir yaz günüydü
Akşamüstü
Bir hayal gibi, bir düş gibiydi
Bu dünyadan bir an, bu dünyadan bir an
Çıkmıştım
Bütün bitenlerin izi
Yarım kalan yanlarımız gibi
Her şey
Her şey
Her şey
Ama her şey
Eksilmiş

Era un día de verano
Al atardecer
Como un sueño, como una ensoñación
Por un instante fuera de este mundo, por un instante fuera de este mundo
Había salido
La huella de todo lo que terminó
Como nuestras mitades que quedaron a medias
Todo
Todo
Todo
Pero todo
Ha menguado

EstribilloAh
Çok zor
Çok zor
Ah
Çok zor
Çok zor
Çok zor

EstribilloAy
Tan difícil
Tan difícil
Ay
Tan difícil
Tan difícil
Tan difícil